Laten we een beetje normaal doen...

Op dinsdag 26 mei debatteerde de Tweede Kamer met minister-president Jetten, ministers Van den Brink (Asiel en Migratie), Heerma (Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties) en Van Weel (Justitie en Veiligheid) over de normalisering van geweld in politiek en de samenleving. Namens de SGP sprak onze fractievoorzitter. Lees hieronder de bijdrage van Chris Stoffer aan het debat.

De uitgestelde hoop krenkt het hart, zei de wijze koning Salomo ooit. Streng asielbeleid wordt de samenleving al geruime tijd voorgespiegeld, maar keer op keer komen bezorgde burgers van een koude kermis thuis. Problemen benoemen, maar er vervolgens niets aan doen is een recept voor onvrede.

Geweld onacceptabel
Dat rechtvaardigt op geen enkele manier geweld. Brandstichting, het bekogelen van hulpverleners of het vernielen van eigendommen overschrijdt iedere grens en is volstrekt ontoelaatbaar. Wie het heft in eigen handen neemt, krijgt niet het recht aan zijn zijde, maar zaait onrecht en verdeeldheid. Dat geldt niet alleen recht-extremistische raddraaiers, maar ook voor anti-Joods geweld of voor XR-ordeverstoorders die al dan niet met Palestijnse vlaggen de samenleving lam leggen door de snelweg of het spoor te blokkeren. Ik zou zeggen: laten we weer een beetje normaal doen.

Te veel relschoppers lijken weg te komen doordat ze niet in beeld zijn of lage straffen krijgen. Kan het kabinet aangeven wat er wordt gedaan om deze relschoppers op te pakken en aan te pakken, met alle beschikbare opsporingsmiddelen, supersnelrecht en maximale straffen?

Lokale bestuurders staan lokaal inmiddels letterlijk in de vuurlinie. Hoe worden zij in hun ambt ondersteund, als zij onder druk worden gezet? Na het spoedoverleg werd een vliegend team van ondersteunende ambtenaren aangekondigd. Als er zo snel een blik ambtenaren kan worden opengetrokken, waarom dan niet ook ingezet op extra beslismedewerkers en rechters om versneld aanvragen af te kunnen handelen?

Zorgen serieus nemen
Op iedere volksvertegenwoordiger rust de dure plicht niet langer weg te kijken bij de asielproblematiek. Nederland is een gastvrij land en dat zullen we blijven, maar ons land kan deze ongecontroleerde asielinstroom jaar in, jaar uit niet langer aan. Dat zien wij in wijken en buurten, dat ervaart ook de starter op de woningmarkt of de ondernemer in Ter Apel die geteisterd wordt door overlastgevende asielzoekers. De afgelopen gemeenteraadsverkiezingen hebben dit heel helder gemaakt. Zolang de politiek niet levert en de asielinstroom niet beperkt, verdampt het vertrouwen in onze democratie. Na jaren was er recent de unieke kans het asielbeleid aan te scherpen. Het is dan ook onverantwoord dat sommige grote partijen die campagne hebben gevoerd voor een strenger asielbeleid niet thuis gaven en het aannemen van de Asielnoodmaatregelenwet frustreerden.

Maatregelen
Mooie woorden moeten daden worden. Het kabinet repareert een aantal maatregelen die zijn gesneuveld met het verwerpen van de Asielnoodmaatregelenwet. De SGP heeft meteen opnieuw een amendement ingediend om de rechterlijke asieldwangsommen af te schaffen. Maar er is meer nodig. Wekelijks komen er meer dan 350 nareizigers naar Nederland. We hebben niet de luxe te wachten tot de invoering van het migratiepact. Wat de SGP betreft wordt er vandaag nog het besluit genomen dat de nareis wordt beperkt, door het tweestatusstelsel met spoed in te voeren. Iedere week is er één. Daarnaast moeten bestaande afspraken over het beëindigen van opvanglocaties gewoon nagekomen worden. Laat het COA ook stoppen met de overvalstactiek die zij hanteert en die bij veel gemeenten en hun inwoners wantrouwen zaait. Graag een reactie van de regering op deze voorstellen.

Nakba
Burgemeester Dijksma van Utrecht legde recent een krans tijdens een Nakba-herdenking bij het Verzetsmonument, dat herinnert de zwartste uiting van antisemitisme in onze geschiedenis. De kransen van Dodenherdenking waren voor de gelegenheid maar even achter de monumenten weggemoffeld. De organisatie was in handen van bedenkelijke pro-Hamas-activisten; tegen één van de organisatoren loopt zelfs een rechtszaak over betrokkenheid bij financiering van Hamas-gelieerde organisaties. Met dit soort acties wordt door Nederlandse bestuurders haat en geweld tegen onze Joodse medelanders genormaliseerd en gelegitimeerd. Wat de SGP betreft trekken we hier een heldere streep. Voor Jodenhaat is in dit land geen plaats.